متن‌گرایی تاریخی؛ نگاهی به روش تفسیری آمنه ودود با تمرکز بر تفسیر آیة 34 سورة النّساء

حسین خندق آبادی

دوره 6، شماره 18 ، فروردین 1394، ، صفحه 41-76

http://dx.doi.org/10.22054/ajsm.2015.1609

چکیده
  چکیده آمنه ودود نومسلمانی است که می‌کوشد رهیافتی بر مبنای بازتفسیر قرآن بر اساس روشی هرمنوتیکی برگرفته از آرای فضل‌الرّحمن داشته باشد که خود آن را «هرمنوتیک توحیدی» می‌خواند. از ویژگی‌های مهمّ این روش، توجّه به ذهنیّت خوانندة متن، قابلیّت‌های زبانی زبان وحی و التفات به زمینه‌های تاریخی ظهور متن است. ودود این روش را به خصوص ...  بیشتر

مفسّران قرآن و فهم روشمندانه از متن

داوود معماری؛ فاطمه خامدا

دوره 5، شماره 16 ، مهر 1393، ، صفحه 7-34

http://dx.doi.org/10.22054/ajsm.2014.1327

چکیده
  چکیده خداوند در زبان دینی، وجود برتر است و نه تنها ذات مقدّس، بلکه صفات و کلام او را در قیاس با سایر موجودات نمی‌توان شناخت. آیات وحیانی هرچند کلام خدا، امّا خطاب به آدمی و برای رساندن او به کمال و سعادت حقیقی محسوب می‌‌شوند و فقط با درک و فهمی دارای ضابطه‌ جذب فطرت الهی وی خواهند شد. لذا فهم متن وحیانی و درک مراد جدّی خداوند، انسان ...  بیشتر

هرمنوتیک و تأویل آیات قرآن کریم

محمد حسین بیات

دوره 3، شماره 7 ، تیر 1391، ، صفحه 9-46

http://dx.doi.org/10.22054/ajsm.2012.5490

چکیده
  هرمنوتیک به معنی فنّ فهم و تأویل متن، از زمان سقراط و افلاطون و به قولی پیشتر از آنان، دست‌مایه‌ی دانشمندان و فرزانگان بوده است. در کُل، در آثار یونانی، کُتُب و رساله‌هایی از بزرگانی چون افلاطون و ارسطو در این زمینه موجود است. هرمنوتیک به معنی فنّ فهم و تأویل متون مقدّس دینی از زمان قدّیس آگوستین (سده‌ی پنجم میلادی) تا زمان شلایر ماخر ...  بیشتر