%0 Journal Article %T روابط بینامتنی دعای چهل و چهارم صحیفه سجادیه (دعا درآغاز ماه رمضان) با قرآن کریم %J سراج منیر %I دانشگاه علامه طباطبایی %Z 2228-6616 %A رضی بهابادی, بی بی سادات %A فتاحی زاده, فتحیه %A مرتاض, لیلا %D 2018 %\ 12/22/2018 %V 9 %N 33 %P 37-63 %! روابط بینامتنی دعای چهل و چهارم صحیفه سجادیه (دعا درآغاز ماه رمضان) با قرآن کریم %K قرآن کریم %K امام سجاد(ع) %K دعای چهل و چهارم صحیفه سجادیه %K روابط بینامتنی %R 10.22054/ajsm.2020.32669.1434 %X نظریه بینامتنیت رویکردی است که روابط بین متون و چگونگی ارتباط بین آن‌ها را بررسی می‌کند. در این رویکرد دلالت‌های گوناگون متون در فضای متون دیگر آشکار می‌شود. کاربست این نظریه در مطالعات دینی در تبیین پیوند عمیق قرآن و عترت است. در این پژوهش دعای چهل و چهارم صحیفه سجادیه با موضوع آغاز ماه رمضان در دو سطح لایه‌های ظاهری و باطنی متن بررسی و تبیین می‌شود. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی به دنبال کشف افق معنایی جدید از این دعا است. روابط بینامتنی با سه گونه ساختاری و مضمونی و واژگانی پیگیری شده است. نتایج به دست آمده از پژوهش، گویای آن است که حضرت در طول این دعا از ساختارهای مختلف قرآنی در موضوعاتی همچون نزول قرآن در ماه رمضان و شب قدر، درخواست ملحق شدن به بندگان صالح، حمد خداوند بر نعمت هدایت و غیره بهره برده‌اند به گونه‌ای که قرآن در درخواست‌هایشان تجلّی یافته‌است. %U https://ajsm.atu.ac.ir/article_11797_3947aa6db84aafa860bfaeaf3e4d422b.pdf