علوم قرآنی در نهج‌البلاغه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 هیت علمی دانشگاه تهران

2 هیئت علمی دانشگاه تهران

چکیده

بدون تردید داناترین شخص به قرآن و علوم آن پس از رسول خدا (ص)، حضرت علی (ع) است. بخشی از این علوم در قالب نقل، روایت و خطبه به اصحاب و معاصران ایشان انتقال یافت که در آثار و مجموعه‌های روایی و تفسیری به دوره‌های بعد منتقل گردید. یکی از این آثار، کتاب نهج‌البلاغه است که هر چند مدوِّن آن، سیّد رضی، گلچینی از خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمت‌های آن حضرت (ع) را عمدتاً در پنج سالة حکومت ایشان، با رویکرد بلاغی گِرد آورده است، ولی جلوه‌هایی از علوم قرآن همانند انواع آن، فضائل قرآن، تعلیم و تعلّم آن، آداب تلاوت، تفسیر و تأویل، واژه‌شناسی، محکم و متشابه و صیانت قرآن را از تحریف در آن به صورت ابتکاری می‌توان به دست آورد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Qur’anic Sciences in Nahj al-Balāghah

نویسندگان [English]

  • mansour pahlavan 1
  • ebrahim eghbal 2
چکیده [English]

Undoubtedly, Imam Ali (AS) is the second greatest interpreter of the Holy Qur’an and its sciences after the Holy Prophet of Islam (SAW). Part of the Qur’anic sciences was presented to his followers in the form of quotations, narratives, and sermons. They were passed on to later generations in narrative and exegetical collections, including Nahj al-Balāghah. Although its compiler, Seyyed Razī, only collected some of Imam Ali’s sermons, letters, and pithy sayings, one would find traces of the Qur’anic sciences, their types, virtues of the Qur’an, Qur’anic teachings, its recitation rules, its interpretation and exegesis, morphology, and finally its freedom from distortion.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The Holy Qur’an
  • Nahj al-Balāghah
  • exegesis
  • the Qur’anic sciences
  • hadīth