خوش بینی از منظر قرآن و حضرت علی ع در نهج البلاغه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 هیئت علمی دانشگاه حکیم سبزواری

2 دانشجوی دانشگاه حکیم سبزواری

چکیده

یکی از ویژگی های مثبت انسان که هم در رشد و تکامل خود او نقش مهمی دارد و همپایه و اساس روابط اجتماعی می باشد خوش بینی است. خوش بینی نیک انگاری درباره خداوند، فعل و انفعالات جهان و نیز پندار و گفتار و کردار انسان ها و خود است. از آنجا که امید، نشاط، آرامش در زندگی و جامعه و سلامتی دین در سایه خوش بینی حاصل می شود به این موضوع از منظر قرآن به عنوان یک کتاب کامل و آسمانی و از منظر حضرت علی ع به عنوان یک امام معصوم پرداخته می شود. این مقاله در نظر دارد با کمک علم روان شناسی به بررسی و تحلیل خوش بینی در قالب اقسام خوش بینی، فرق آن با ساده لوحی، آثار و نتایج خوش بینی و بدبینی، ویژگی افراد مثبت اندیش و روش های تقویت خوش بینی بپردازد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Optimism from the Qur’an’s and Imam Ali’s Point of View in Nahj-al-balagheh

نویسندگان [English]

  • hasan majidi 1
  • madineh ghashghai 2
چکیده [English]

As a positive human trait, optimism plays an important role in his growth and development and constitutes the foundation of his social relations. It is defined as “the tendency to feel positive towards God, world, others, and oneself.” As hope, vivacity, peace, and consequently the health of religion are dependent on optimism, this article addresses this trait from the viewpoint of the Holy Qur’an as the holy book of Islam and Imam Ali (AS) as an infallible religious leader. It is an attempt to shed some light on optimism, its difference with naivety, its consequences, characteristics of the optimists, and methods to improve optimism on the basis of psychology.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The Holy Qur’an
  • Imam Ali (AS)
  • Optimism
  • pessimism
  • cognition
  • naivety